Showing posts with label புத்தகவிமர்சனம். Show all posts
Showing posts with label புத்தகவிமர்சனம். Show all posts

Monday, January 28, 2019

மாயக்குதிரை - தமிழ்நதி

நான் தீவிர வாசிப்பாளன் கிடையாது என்பதால் பெரும்பாலும் புத்தகங்களை வாசித்துவிட்டு மறந்துபோவதோடு சரி. (தருமி சாருக்கு நன்றாகத் தெரியும் ;)) இனி வாசித்த புத்தகங்கள் பற்றிய  எனது எண்ணங்களை இங்கே பதிந்து வைக்கலாம் என மீண்டுமொரு துவக்கம். கூடுமானவரை உண்மையாக இருக்க முயற்சிக்கிறேன்.

மாயக்குதிரை | MAAYAKKUTHIRAI: சிறுகதைகள் | SHORT STORIES (Tamil Edition) by [THAMIZHNATHY, தமிழ்நதி]

மாயக்குதிரை - தமிழ்நதி.

இவரது பூனைக்குட்டி பதிவுகள் மூலம்தான் முதல் அறீமுகம். பின்னர் முகப்புத்தகம் மற்றும் இவரது பல பதிவுகள் மூலம் இவரது அரசியல் எழுத்து என மிகவும் நெருங்கிய நபர் என்ற உணர்வைத் தருபவர்.  இவரது பார்த்தீனியம் நாவல் குறீத்த சில சிலாகிப்புகளை  வாசித்து, அந்நூலை வாசிப்புப் / வாங்கும் பட்டியலில் வைத்திருந்தேன். ஆனால், எதேச்சையாக சமீபத்திய சென்னை புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் செல்லும் வாய்ப்புக் கிடைத்தில் மாயக்குதிரையைத் தேர்வு செய்து, பார்த்தீனியத்தைப் பின்னுக்கு தள்ளீவிட்டேன். சரி மாயக்குதிரைக்கு வருவோம்..

இந்நூலை வாசிப்பனுபவம் அல்லது பொழுதுபோக்கு அம்சமாகத்தான் அனுகிணேன். I was totally wrong.. அதேசமயம் இது ஒரு புனைவு அல்லது கற்பனையில் தோன்றீய சிறூகதைகள் என்றூம் என்னால் நம்ப இயலவில்லை. படைப்பாளியின் பாத்திரங்களில் தமிழ்நதியினைக் காணலாம், அது இலக்கிய உலகில் நடப்பதுதான். ஆனால் இக்கதைமாந்தர் பலர் உயிரும் சதையுமாக வாழ்ந்திருக்கக் கூடியவர்களே, எல்லாமே கற்பனைப் பாத்திரங்கள் என்பதை (நான்)நம்புவதற்கில்லை.

இந்நூல் என்னளவில் ஒரு உளவியல் ஆவணம். ஈழத்தமிழர்கள் குறித்த அரசியல் ஆவணங்கள் இருக்கலாம் அல்லது இல்லாமலும் இருக்கலாம். பலவாண்டுகள், போரினால் சீரழிக்கப்பட்ட ஒரு மக்கள் கூட்டத்தினரின் குடும்பம், சமூக உளவியல், உறவுக் சிக்கல்கள் என பாத்திரப் படைப்புகள் நீள்கிறது. இந்நூலிலுள்ள படைப்புகள் ஈழப்போரட்ட காலகட்டதிற்கான அகம் சார்ந்த  ஆவணங்களில் ஒரு பகுதி எனக் கொள்ளலாம். 

சயந்தனின் 'அவள்' என்ற பாத்திரத்தை பாரிசிலோ, டொரண்டோவிலோ புலம்பெயர் தமிழர் கூட்டத்தில் நீங்கள் சந்திக்க நேரிடலாம். இப்புத்தகத்தை வாசித்தபின் 'அவள்' பற்றிய உங்கள் பார்வை மாறலாம், மாறாமலும் இருக்கலாம். என்ன குழப்புகிறேனா.. ? இப்படித்தான் பல இடங்களில் வாக்கியத்தின் முடிவில் நுட்பமான நேர்த்தியோடு திருப்பிபோடுகிறார் தமிழ். 
சிதம்பரம் ஆச்சியின் மரணத்தைப் புதிராகவே விட்டுச்சென்றது ஒரு ஆசுவாசம். புலம்பெயர் தமிழர் மற்றும் தங்கிப்போன மக்களூக்கிடையே உள்ள உளவியல் சிக்கலை மைதிலியினுடனான கணநேர உரையாடலில் சொல்லிவிட்டு நகர்கிறார். புலம்பெயர் தமிழரின் பொருளாதாரச் சிக்கலையும் அதனைத் தொடர்ந்து நிகழும் உறவுச் சிக்கல்கள் எனப் பலவற்றை தொட்டுச் சென்றுவிட்டார்  அவரது கதாப்பாத்திரங்களுள். 
புத்தர் கடிகளின் இரணத்தின் மூலம் இராணூவ அரசியலின் வலியை ராசத்தியினூடே கதைத்துச் செல்கிறார். 
'ழ'கரமில்லாமல் தமிழில்லை என்பது போல பூனையில்லாமல் தமிழுமல்ல (thanks to FB) அவரது படைப்புகளூம் இருக்காது போல.
'பொறுப்பேற்றலில் முதன்மையானது செவிமடுப்பது', பெண் வேசி ஆண் மட்டும் மாமன்னனா..? என்பவை போல பல இடங்களில் மிகவும் நுட்பமான மனவினைகளை வார்த்தைகளாக்கியிருக்கிறார், அதோடு உரையாடலுக்கான சாத்தியங்களை விட்டுச் செல்கிறார். சாம்ராஜ்யங்கள் வீழ்ந்திருக்கின்றன் என்ற யதார்த்தப் பின்னணியில் பாத்திரங்களைப் புனைந்திருக்கிறார். இயக்கங்களூக்கான தேவையை நுட்பமான பாத்திரப்படைப்புகள் மூலம் தர்க்கம் செய்திருக்கிறார். இந்த தர்க்கத்தையும் வேறு தொணீயில் துவங்கி முடிவில் புரட்டிப்போடும் விதமாகவே செய்திருக்கிறார். I am ok with it. Its her/their choice or they didn't have one.

ஓ.. அரசியல் பேசும் கதைகளா..? என்ற முடிவிற்கு வரவேண்டாம். எல்லாப் பாத்திரங்களின் ஆழ்மனதிலும், அதற்கான வெளியிருக்கிறது, கண்ணிருப்போருக்குத் தெரியலாம், தெரியாமலும் போகலாம். [Reader can choose (not) to]

குறைகள் கண்டுபிடிக்கும் அளவுக்கும் நான் தீவிர வாசிப்பாளன் கிடையாது, ஆனாலும்,  எனது மேம்போக்கான வாசிப்பில், எனக்குத் தோன்றியதைக் குறிப்பிடுகிறேன். பாத்திரப்படைப்புகள் (ஒரு சில) மற்றூம் கதையின் போக்கு எதிர்பார்த்த திசையிலேயே பயணீப்பதைப் போன்றதொரு உணர்வைத் தருகிறது. It is very predictable, so letting down at places.
இப்புத்தகம் நிச்சயம் ஈழத்தமிழர் குறித்து உலவும் பல தோற்றப் பிழைகளை போக்க வல்லது அல்லது அதற்கான தர்க்கங்களை முன்வைக்கிறது.  

மிகவும் நுட்பமாக அணூக வேண்டிய நூல், வாழ்த்துகள் மற்றும் நன்றிங்க - தமிழ்நதி.

பொ.துறப்பு : இப்படித்தான் இருக்கிறது என்ற எண்ணத்தை இக்கட்டுரை வழங்குமாயின் அது எனது எழுத்தின் குறைபாடுதான், இப்படியும் இருக்கலாம் என்பதுதான் கட்டுரையின் நோக்கம்.

இ-கலப்பை கொஞ்சம் படுத்துகிறது - பிழைகளுக்கு மன்னிக்கவும்.

கின்டில் - https://www.amazon.in - கின்டில்

Tuesday, June 21, 2011

உலோகம் - ஜெயமோகன்

நண்பர் ஒருவர் மூலம், ஜெயமோகனின் உலோகம் புத்தகம் வாசிக்கக் கிடைத்தது.

இதுவரை ஜெ.மோவின் இலக்கியப் படைப்பு எதையும் வாசித்தது கிடையாது. ஆனால் அவரது இணைய எழுத்துக்களில் பெரும்பான்மையை வாசிப்பதுண்டு.

பெரும்பாலும், சுயதம்பட்டம், மற்றவரைப் பற்றிய அக்கப்போர் வகை எழுத்து, இலைமறை காயாக அடிப்படை வாத சிந்தனைகளை முன்வைப்பது, இது தவிர இணையத்தில் அவர் ஏதாவது எழுதியிருந்தால் அதை தவறவிட்டது என் தவறுதான். இதனாலேயே அவரது நாவல்களில் ஒன்றை வாசித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவல் நெடுநாட்களாக இருந்து வந்தது.

அவரது இணைய எழுத்தில் இருந்த வசீகரத்தினாலும் அவர் எழுத்தைக் கையாளும் எளிமையும் ஒரு மிகுந்த எதிர்பார்ப்பை அவரது படைப்புகளை நோக்கி உருவாக்கியிருந்தன. உலோகத்தை வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே தோன்றிய முதல் கேள்வி " இதை ஜெமோதான் எழுதினாரா?" அந்த அளவிற்கு ஈர்ப்பில்லாத எழுத்து. ஒரேமுச்சில் வாசித்து முடிக்கும் வகையில் இருக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் திறந்தேன்.

வெறும் 200 பக்கம் கொண்ட இந்த புத்தகத்தை ஒரு வாரம் அவ்வப்போது வாசித்து முடிப்போம் என்ற கடனுக்காக வாசித்து முடித்தேன் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். இதை ஜெமோ எழுதியிருந்தால் மன்னிக்கவும் ஜெமோ அப்படியே கட்டிப்போடும் என்ற எண்ணத்தில் துவங்கிய எனக்கு ஏமாற்றம்தான்.
அந்த வகையில் ஜெமோ வைப் பற்றி பிரபலங்களும் பதிவுகளும் பேசும் அளவிற்கு "உலோக"த்தில் தரமில்லை. சிறந்ததாக அறியப்படும் அவரது வேறு இலக்கியப் படைப்புகளையும் வாசித்துப் பார்க்க வேண்டும் ஒர் இறுதியான தீர்மானத்திற்கு வருவதற்கு.

ஈழத்து மொழியைக் கையாள்வதில் இவருக்கு சிக்கல் இருப்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. அதற்கான சமாதானத்தை அவரது முன்னுரையிலேயும், பாத்திரங்களின் வழியாகவும் சொல்லிவிட்டார். அம்மொழியை சற்று உள்வாங்கிக்கொண்டு அல்லது அதற்கான உழைப்பைச் செய்துவிட்டு இக்கதைக்களனைக் கையாண்டிருக்கலாம். என்ன அவசரமோ அவருக்கு தெரியவில்லை. ஒட்டுமொத்தமாக ஈழம் பற்றிய செவிவழிச்செய்திகளை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு அவசரத்தில் புனையப்பட்டது போன்றதொரு எண்ணம் தோன்றுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை. இன்னும் கொஞ்சம் உழைப்பைச் செலுத்தியிருக்கலாம் என்ற எண்ணம்தோன்றியது.

மேலே சொன்னவை அனைத்தும் உலோகத்தை ஒரு புனைவாக/படைப்பாக மட்டுமே அணுகினால் தோன்றியவை. ஆனால் உலோகம் ஒரு படைப்பிலக்கியம் என்ற நோக்குடன் எழுதப்பட்டதும் அல்ல அதனை ஒரு இலக்கியப் படைப்பாக மட்டுமே அனுகவும் வேண்டியதில்லை என்பதற்கு அப்புத்தகத்திலேயே போதுமான சான்றுகள் உண்டு.

இதில் அரசியல் எதுவுமில்லை என்று துவங்கும் முன்னுரையிலேயே இதில் நாம் அரசியலை எதிர்பார்க்க வேண்டும் என்ற மனநிலையை விதைத்துவிடுகிறார். அதற்குத் தகுந்தார்போல் எழுதப்பட்ட பின்னட்டை உரையில், புனைவைத் தாண்டி பாத்திரங்களின் உண்மைத்தன்மையை உணரவேண்டும் என்று வாசகனிடம் சொல்லியாயிற்று. அதனால் இதற்கு மேலும், அது படைப்பிலக்கியம், அரசியலற்றது என்றால் நகைத்துவிட்டு நகர மட்டும்தான் முடியும்.

எனக்குப் புரிந்தவரை இதன் அரசியல் என்றால் இப்புத்தகம் சிலவற்றை நிறுவ முற்படுவதுதான்.

ஈழத்திலிருந்து வரும் ஒவ்வொருவரையும் நீங்கள் ஏதாவதொரு இயக்கத்தோடு தொடர்படுத்தி அய்யக் கண்ணோட்டத்தோடு பார்க்கலாம்.

இயக்கங்களில் இருந்தாலும் சுயத்தன்மையில்லாமல் ஒரு எந்திரம் போல செயல்படுவார்கள்.

அப்படியே இருந்தாலும், எவரும் எந்த இயக்கத்திற்கும் உண்மைத்தன்மையோடு இல்லாமல், தாவும் வகையைச் சேர்ந்தவராகவும் துரோகியாக எந்நேரமும் மாறுபவராகவுமிருப்பார்.

இயக்கம் போராட்டம் எல்லாம், ஒன்றுக்கும் ஆகாமல் போய்விடும் (இதை ஒரு இயக்கத்தைச் சேர்ந்தப் பாத்திரம் மூலமே ஒன்றரை பக்கத்திற்கு நமக்கு வகுப்பெடுக்கிறார்).

இப்படி மேலே சொன்ன முடிவுகளுக்கு நம்மை எளிதாகக் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் செல்கிறது - "உலோகம்".

ஒருவேளை இம்முடிவுகளை நோக்கி வாசகனை செலுத்துவது மட்டுமே "உலோக"த்தின் நோக்கமாக இருக்குமோ என்று அய்யப்பட வைக்கும் அளவில்தான் இருக்கிறது.

படைப்புக் கண்ணோட்டத்தில் "உலோக"த்தில் ஒன்றுமில்லை ஒரு சராசரி நாவல் அவ்வளவுதான். அரசியல் கண்ணோட்டத்தில் இன்னும் சிறப்பானதொரு விமர்சனத்தை ஈழ அரசியல் குறித்து ஆழ்ந்த அறிவிருப்பவர்கள் யாராவது முன்வைக்கலாம்.